A mund permakultura ta rregulloj civilizimin në mënyrë thelbësore?

Rishtazi kemi publikuar një artikull të quajtur "Si ta shpëtojmë botën me permakulturë", e cila gjithashtu është ripublikuar në Invironment Magazine. Njëri prej redaktorëve në Invironment ka publikuar një kunderpergjigje ku vendoste në shqyrtim shumë prej pikave në artikullin tonë origjinal. Ky këtu është një diskutim i atij shqyrtimi, ku na jepet neve një rast që të shikojm më thell në cështjen e ndryshimit shoqëror përmes permakulturës:

Jeremy,
Gëzohem të kem pranuar një feedback aq të detajuar lidhur me artikullin tim të titulluar "Si ta shpëtojme botën me permakulturë". Artikulli yt duket se pret standarde të larta nga unë dhe me të vertete e çmoj këtë. Gjithashtu më behet qejfi që më përfshinë si shkrimtar në publikimin tënd  meqenëse tashmë kam qenë lexues i pasionuar i Invironment para se të ju kam kontaktuar. Meqë kjo ishte përshtypja juaj e parë lidhur me mua, më bëhet qejfi që të kam shansin që të kjartësoj pozicionin tim lidhur me disa cështje që keni ngritë. I kam interpretuar shumë prej vërejtjeve tua sikur të kenë të bëjne me gjendjen aktuale të lëvizjes së permakultures në përgjithësi dhe në këtë aspekt jam pajtuar me shumë prej pikave tua. Përqendrimi im është se si të zgjidhen këto cështje me këtë levizje ashtu që të jetë sa më efikase në përpjekjen për të shkuar përpara. Për shkak të tonit të kundërpërgjigjes suaj mendoj se edhe ju keni të njëjtin qëllim. Keni shkruar:

1. "Bota" nuk ka nevojë për tu rregulluar. Bota do të jetë këtu pa mar parasysh se a do të vazhdoj njerëzimi të ekzistoj. Njerëzimi është ajo të cilës i duhet "shpëtim". Pra, a na duhet me të vërtetë të "rregullojmë botën" apo na duhet të rregullojmë këndvështrimin tonë mbi botën?

Plotësisht pajtohem. Ndoshta është dashur të them "Si të shpëtojme civilizimin përmes permakulturës" apo ndoshta "Si të shfrytëzojmë permakluturën që të parandalojmë njerëzimin nga vrasja dhe skllavërimi i vetvetes". Po, bota do të vazhdoj të ekzistoj edhe nëse në cojmë veten në zhdukje përmes ndotjes.

Në përgjithësi, qasja ime ndaj ekologjisë është ajo që e quaj "ambientalizëm vetiak", e cila nënkupton se mendoj që menyra më e mirë për të bindur njeriun e zakonshëm për ndryshime madhore është që ta bindim se ndryshimi është i mirë për të personalisht. Pra, përpiqem që të formësoj argumentet e mia ambientaliste nga kjo perspektivë. E kam të kjartë se si kjo ka qenë e pakjartë në titullin origjinal, kështu që ke të drejtë. E pranoj se kam bere përpjekje që të ideoj një titull më tërheqës se sa "Ja cfarë është permakultura (PK)".

2. Ne na duhet të mësojmë të ndryshojmë veten dhe të punojmë brenda komuniteteve tona para se të përpiqemi që të bindim të tjerët që permakultura (apo cilado zgjidhje tjetër) do të zgjidhë madje edhe problemin më të vogel, e lëre më ata në shkallë botërore. Fillo me një hap të vogël dhe shërbe si shembull për tu pasuar dhe ndoshta arin diku.

Plotësisht pajtohem. Prandaj kam themeluar një organizatë të quajtur Aspire e cila përqendrohet në implementimin e këtyre ndryshimeve në të gjitha nivelet: brenda mendjes së një individi, brenda një familjeje apo komuniteti të vogel, dhe më pas të vazhdohet duke ndërtuar ndryshime më të medha shoqërore. Ne gjithashtu kemi publikuar në mënyrë specifike një artikull relevant me titullin "Si të përqendrosh energjinë tënde për efekt maksimal", i cili nxitë njerëzit që të përqendrojnë përpjekjet e tyre në ndryshme në jetën e tyre, në menyre konsistente me direktivën primare në permakulturë.

Do të them se shembulli që mendoj se do të duhej të japim është një shembull i bashkëpunimit. Është shumë, shumë më lehtë të kritikohet se sa që me të vërtetë të bëhet diçka për të bërë ndryshim aktual, gjë që ndjej se ne në Aspire po përpiqemi të bëjmë. Artikujt tanë janë përpjekje që të lidhemi me mjaft njerëz që të kalojmë në fazën e dytë të biznes planit të Aspire, e që ka të bëj me zhvillimin në shkallë të madhe të vendbanimeve të bazuar në permakultuë dhe të rizhvillojmë vendbanimet ekzistuese që të jenë sa më regjenerues në natyrë.

Gjithashtu, unë kam një MBA dhe kam punuar me shumë fonde investuese në patundshmëri, secili prej të cilëve menaxhojnë miliona dollarë, kështu që kur them zhvillim apo rizhvillim patundshmërishë, e di se për cka po flas dhe kam ekspertizë ekzistuese profesionale në këtë fushë specifike. Ndjeva se do të duhej të përmendja këtë si një të dhanë. Për ata që janë kurioz lidhur me detajet e përvojës sime profesionale, ato mund të shihen në profilin tim në LinkedIn.

Në fund të fundit, domethanja e kësaj është se po përpiqem të udhëheqi duke dhënë shembull, ashtu siç ti po sygjeron. Reagimi yt është i dobishëm. Ndoshta aksidentalisht kam dhënë sinjale të gabuar në përpjekjen time që të udhëheqi duke dhënë shembull.

3. Permakultura ka një problem të "Permakultistëve", i cili ilustrohet mjaft mirë në imazhin në artikullin tënd. "Knvergjencat e permakulturalistëve" janë ankthe të turpshme plot me pronarë të pasur tokash, hipik të moshuar, hobist hipster, të cilët madhërojnë idenë e holizmit dhe permakulturën sikur këto ide të ishin nën shputat e Budas. Kjo nuk është vetëm kundërthënëse, por është edhe neveritëse.

Fotografi njerëzish duke u mbajtur dorë-për-dore në një rreth të madh nën diell nuk do ta bindin masën në cfarëdo. Disa prej nesh nuk janë të interesuar që të këndojnë kangë dhe "të ndërtojnë një komunitet rreth Permakulturës". Qasja ndaj permakulturës nga kjo perspektivë është e refuzueshme për shumicën e njerëzve; është përjashtuese.

1498655423229.jpeg


Kjo foto ka qenë fillimisht në artikullin tonë fillestar.

Me këtë fotografi, ajo cka kam dasht me shprehë është një metaforë, sipas së cilës ne të gjithë duhet që, në mënyrë metaforike, të mbajmë duart bashkë gjersa bashkëpunojmë drejt një zgjidhjeje për rrëmujën që ne si shoqëri kemi krijuar vet. Atë që në mënyrë naive e kam harruar, e që ti ma ke kujtuar, është se kuptimi i fjalëpërfjalshëm i fotografisë është poaq i rëndësishëm dhe ndoshta të shihet një fotografi e njerëzve që duken si hipik mund të tëhuajësoj lëxuesin konzervativ. Ke të drejtë. Mbase do ta ndryshoj këtë fotografi pas këtij reagimi tënd.

Që të jemi të kjartë: zgjidhja që unë po sygjeroj nuk është të këndojmë kangë. Zgjidhja që unë po sygjeroj është që me bashkëpunim të nisim një pyll ushqimi të madh, në shkallë boterore, i cili, natyrshëm, do të ndryshonte në dizajn prej vendi në vend varsisht ekosistemit në teren. Artikujt tanë janë fillimi i një serie artikujsh ku përpiqemi të përshkruajmë këtë vizion ashtu që të jemi në gjendje që të mbledhim njerëz dhe të fillojmë implementimin e tij.

4. Certifikatat në Dizajnimin e Permakulturës janë ose shumë leht ose shumë vështirë të fitohen. Tepër shpesh, ato janë një mënyrë që fermerët/mësuesit e permakulturës të sigurojnë fuqi punëtore falas. Në të njejtën kohë, programet në permakulturë që bartin thellësinë e duhur të njohurive të domosdoshme që të kuptohet gjithcka që duhet lidhur me të janë tejet të shtrenjt (dhe kështu jasht mundësisë që të varfërit të kenë qasje në të).

Kjo në fakt është pyetje dy-pjesëshe. Lidhur me kritikën mbi fuqinë punëtore falas, të kuptuarit tim është se ky është problem fillimisht me WOOFER, të cilët në fakt janë praktikantë në botën e permakulturës. Unë nuk kam hasur në këtë problem me PDC, edhe pse teorikisht mund ta kuptoj se si kjo ndonjëher mund të jetë problem. Për ata që nuk e dijnë, PDC apo Kurs Dizajni Permakulture është mënyra kryesore se si njerëzit mësojnë më thellë lidhur me permakulturën. Është një përvojë intensive, praktike, arsimuese kur bëhet si duhet.

Pjesa e dytë e pyetjes tënde është më interesante për mua dhe mendoj se fillon t'i ofrohet thelbit të asaj që e bën të dallohet aktivitetin e Aspire. Qëllimi jonë është që brenda dy viteve prej sot të prodhojmë një PDC online të kualitetit të lartë, i cili do të jetë plotësisht falas për të gjithë. Pra ne personalisht planifikojmë që të ulim cmimin prej njëmijë dollarësh në zero. Kjo përshpejton një trend që tashmë është duke ndodhur. PDC e Permaethos është 700 dollarë dhe jam duke filluar PDC të Paul Wheaton, i cili më ka kushtuar vetëm 120 dollarë që të mar të gjitha videot por pa certifikatë. Ky do të jetë PDC i katërt për mua; më pëlqejnë PDC prej njerëzve të ndryshëm sepse mar diçka të re nga secili prej tyre. Në krahasim me cmimet tradicionale, është e kjartë se cmimi për një PDC mesatare vazhdon të bie gjersa tregu vazhdon të maturoj. Madje edhe pa ndihmën e Aspire, mendoj se cmimi në mënyrë të pashmangshme do të arij zeron.

Sidoqoftë, le të anashkalojmë PDC-të. Pajtohem; këto informata mbi permakulturën janë ekstremisht të rëndësishme dhe na duhet t'i bëjmë të qasshme për secilin, jo vetëm njerëzit e pasur në Amerikë. Prandaj në Aspire, të gjithë artikujt tanë mund të lexohen momentalisht në gjuhën mandarine, spanjolle, dhe angleze (tre gjuhët më të folura të botës). Shpresojmë t'i përkthejmë artikujt tonë në të gjitha gjuhët e botës brenda një viti. Për ata lexues që do të dëshironin të na ndihmonin me këtë, ju lusim që ta shihni programin e mbështetjes.

Jemi duke kërkuar edhe persona të cilët kanë gjuhë amëtare gjuhët tjera që të lansojmë podkast në secilën gjuhë që të komplementojmë podkastin tonë ekzistues në anglisht, i cili për momentin mund të gjindet si video por edhe si audio format. Nëse je person që flet dy gjuhë dhe të intereson kjo, të lusim të na kontaktosh këtu.

Ka probleme teorike si dhe praktike me permakulturën dhe shumë, shumë, kritika valide. Të definohet permakultura si zgjidhje e të gjithë problemeve tona është injorim i evidencës së bollshme që ajo nuk mund të jetë për secilin.

Nuk je duke më dhënë diçka të prekshme specifike në këtë pjesë. Mohimi pa detaje është kundërproduktiv për gjetjen e një zgjidhje.

5. Mua më pëlqenë qasja e permakulturës dhe do të vazhdoj ta përdori dhe ta promovoj, por nëse njerëzit që e kuptojnë si vegël nuk e bëjnë më të qasshme për të varfërit dhe të margjinalizuarit, si dhe për masën, permakultura gjithmonë do të mbetet në periferi të shoqërisë.
Siç kam përshkruar në përgjigjen time ndaj pikës #3, në jemi aktivisht duke bërë pikërisht atë që ke sygjeruar këtu.

Në fund të artikullit tënd ke listuar një grumbull artikujsh tjerë që nuk duket se kanë kritikë bindëse ndaj përmakulturës, sipas opnionit tim. Le të adresojmë secilin prej tyre, për hirë të përpikërisë:
Re: "Problemi me permakulturën"

Argumenti bazik këtu është se është e vështirë të matet eficienca e agrikulturës në një pyll të dendur ushqimi në krahasim me një fushë të mbjellur me një kulturë të vetme. A mendojmë sinçerisht se kjo është problem? Unë mund ta ris një pjesë të mirë të ushqimit tim në dritaren time. Më parë kemi dokumentuar një koncept të Murit Urban të Ushqimit, i cili mer 1 metër katror hapësirë. Tani kemi bërë dizajnin tonë të hapur, falas për secilin, në artikullin tonë "Si të risësh ushqimin tënd kur ke hapësirë të limituar." Ne në mënyrë aktive po përpiqemi që të zhvillojmë teknologji sa më të avancuara për agrikulturë në zona urbane. Gjithashtu, mendoj se është e ndihmës të vërehet që të gjitha këto hapësira nuk kanë pasur ndonjë produktivitet agrikulturor më parë. Me permakulturë kemi qasje në më shumë tokë sepse mund të përdorim copat e vogëla të tokës që sipas këndvështrimit konvencional konsiderohen të pashfrytëzueshme.

Që t'i kthehem artikullit të referuar, idea se do të duhej që të mas produktivitetin specifik agrikulturor të një sistemi të pyjeve të ushqimit është budallallëk. Ajo që ka rëndësi është se është tejet produktiv dhe i bollshëm, sa do që nuk mund të matet. Pajtohem se shumë njerëz në permakulturë kanë një dozë idealizmi, por kjo thjesht e bën të domosdoshme që të shqyrtohet se si të bëhet lëvizja sa më praktike dhe aktive. Saktësisht këto janë pyetjet që ne po pyesim tani. Të zgjedhet një idiot që hedh fara pa u pajisur me njohuri në botani është të bësh një argument absurd.

Nuk e kam të kjartë pse artikulli mendon që një pyll ushqimi është ide e kotë. Unë e kam një të tillë në oborin tim dhe jam duke ngrënë një pluot prej tij mu në këtë moment. (Pluot është një kumbull i shartuar me kajsi. Ndoshta në shqip kumbajsi). Kjo me të vërtetë duket sikur edhe një shembull i faktit që është më e lehtë të bëhen ankesa dhe të jemi negativ se sa të bëjmë sygjerime për zgjidhje të implementueshme dhe më pas të shkojmë e t'i implementojmë ato. Edhje kjo është në rregull. Ne e kuptojmë se do të ketë mohues gjersa ne jemi duke ndërmar hapat e domosdoshëm (në këndvështrimin tim) që të rregullojmë mënyrën se si shoqëria jonë funksionon.

Kalojmë në artikullin tjetër që ke referuar në fund të artikullit tënd:

Re: Permakultura nuk funksionon, thotë biologu i bimëve
Nuk e di se kush është ky "Ken Thompson, biolog i bimëve" apo se nëse me të vërtetë është biolog sepse nuk ka madje as nivelin e parashkollorit në të kuptuarit e mënyrës së funksionimit të pyjeve të ushqimit. Pasi hulumtova materialin burimor të përmendur në artikull, nuk kam gjetë asnjë kualifikim arsimor për Ken Thompson.

Supozimi se "pyjet e ushqimit kanë të bëjnë vetëm me pemë" është naiv. Qepa, gjengjefili, hudra. Karrotat. Tëgjelbërat e vogëla. Sallatat e gjelbëra - ne jemi duke i rritur pesë të ndryshme. Fasulja e gjelbër dhe trangujt. Dredhëza. Vet deklarimi se pyjet e ushqimit kanë të bëjnë vetëm me fruta tregon se Ken as që e kupton në mënyrë thelbësore se cfarë është pylli ushqimor.

Autori i artikullit më pas thotë se mendon se Ken nuk ka qenë tërësisht fer dhe përfundon se pyjet ushqimore, në kombinim me qasjet tjera të permakulturës, me gjasë do të ishin efikas. Për momentin jam duke e shkruar një libër elektronik mbi pyjet ushqimor, kështu që është një cështje komplekse por për momentin le të vërejmë vetëm se artikulli po i referohej një argumenti të paqëndrueshëm dhe më pas thotë "sidoqoftë, kritika qëndron deri diku por jo shumë".

Vazhdojmë tutje:
Re: Kritikë ndaj permakulturës
Kjo fillon duke përmendur një person me emrin Kourik, "një figurë shumë e respektuar në lëvizjen e permakulturës", gja që nuk është e vërtetë sepse unë kurrë nuk kam dëgjuar për të përkundër se jam duke e studiuar këtë fushë tani dhjetë vjet. Pa mar parasysh, edhe Kourik duket se nuk ka as të kuptuarit bazik të permakulturës. Kushdo që është në gjendje të thotë fjalinë "detajet më janë dukur të mangët" e bën të kjartë që as nuk ka hapur të lexoj së paku një faqe të Manualit të Dizajnuesit të Permakulturës, teksti fundamental për permakulturë. Ky është libri më i plotë, më i detajuar që kam lexuar lidhur me këtë temë. Nuk mund ta kuptoj se si Kourik mund të thotë se ai libër nuk ka detaje. Përkundrazi, ka aq shumë detaje sa që është i vështirë për tu kuptuar për njeriun mesatar. Ndoshta detajet nuk kanë qenë po aq të shpërndarë në fund të viteve nëntëdhjeta kur deklarata e tij është publikuar.

Gjithashtu, nësë shikoni në ueb faqen e Kourik, është e kjartë që ai është i familjarizuar me këto ide por thjesht nuk i pëlqen fjala permakulturë. Për shembull, një prej librave të tij quhet "Dizajnimi dhe mirëmbajtja e llojllojshmërisë së ushqimit tënd". Mua më tingllon sikur është saktësisht ajo që në po propozojmë. Ndoshta edhe do ta kontaktoj Kourik drejtpërdrejt që të kuptoj më mirë se cfar po mendon meqë kemi të njohur të përbashkët.

Autori vazhdon dhe thotë se ka biseduar me David Holmgren, bashkëthemeluesin e permakulturës, dhe se pajtohet me pikëpamjet e tij. Nuk po më tingllon si akuzë ndaj permakulturës.

Autori cekë se disa njerëz në permakulturë janë idealist dhe se kjo është e papëlqyshme për të. Kjo është në përputhje me një pjesë të sentimentit në përgjigjen tënde. Pajtohem me këto. Por pyetja është se si të përfaqësohet permakultura në mënyrën më efikase dhe praktike e jo se si të hiqet dorë nga permakultura. Komentet tua lidhur me foton që fillimisht kisha përzgjedhur kanë ndihmuar shumë në këtë aspekt.

Autori më pas sygjeron të ndahet "permakultura e mënqur", e cila përbëhet prej njerëzve të informuar mirë, nga sharllatanët jo mirë të informuar. Në rregull. Në atë rast, ne jemi "permakultura e mënqur". Ky artikull mbështetë në mënyrë të drejtpërdrejt atë që ne po bëjmë, apo jo?

Më pas autori i referohet Kourik prap, i cili duket të jetë ose tejet i painformuar ose, me më shumë gjasë, i nxjer nga konteksti, duke thënë se "jo shumë mund të rritet në pyjet ushqimor". Shih përgjigjen time më lartë por unë faktikisht jam duke shkruar një libër ku detajohen të gjitha mbjelljet specifike që mund të rriten në secilën prej 15 shtresave të pyjeve ushqimor. Mjafton të thuhet se ka mjaft kultura të përshtatshme për pyje ushqimore për të mbushur një libër.

Pjesa tjetër e librit duket se ankohet lidhur me mungesën e rasteve specifike që tregojnë validitetin e permakulturës në shkallë të ndryshme. Pjesë e misionit tonë në Aspire është pikërisht krijimi i disa vendeve të tilla. Përshtypja ime është se tashmë ka shembuj të mirë të permakulturës dhe kam dëshirë që t'i filmoj për kanalin tonë të permakulturës në YouTube.

Përfundimi i artikullit është që të mbështetet "permakultura e mënqur" në vend se "permakultura si kult". Pajtohemi. Le të jemi permakulturë e mënqur. Ndjejmë se tashmë jemi duke bërë përpjekje që ta bëjmë pikërisht këtë (shih sipër diskutimin e strategjisë tonë biznesore).

Përfundimet
Shpresoj se ky diskutim ka ndihmuar që të kjartësoj se pse unë besoj që ajo që po bëjmë në Aspire tashmë i përgjigjet gati se të gjitha kritikave që ke listuar në artikullin tënd dhe në të gjithë burimet që ke referuar. Mendoj se kritika jote lidhur me gjendjen e tanishme të lëvizjes është definitivisht valide, por nuk ka të bëjë me atë që ne po bëjmë që të vazhdojmë përpara në mënyrë sa më efikase.

Mendoj se kemi sygjeruar një qasje të arsyeshme, dhe e cila është shpërndarja e informatave në të gjitha gjuhët, falas për secilin, ashtu që idetë të mund të testohen dhe zhvillohen tutje. Gjithashtu, ofrojmë një grup të hapur diskutimi për të ndarë përvojat dhe informatat tona. Duke u rritur dhe mar hov, në mënyrë të drejtpërdrejt do të zhvillojmë dhe rizhvillojmë prona specifike, si urbane edhe rurale, të mëdha dhe të vogëla, që të tregojmë shembuj specifik të permakulturës. Më pas do t'i dokumentojmë dhe shpërndajmë këta shembuj përmes rrjetit tonë të medias që jemi duke e ndërtuar momentalisht. Deri më tash, kemi tërhequr 2000 përcjellës në media sociale në dy muajt prej se kemi bërë lansimin tonë të plotë.

Nëse ti, lexues i dashur, mbështetë atë që ne po propozojmë, të lutem të shqyrtosh mundësinë që të marrësh pjesë në programin tonë të mbështetjes që të ndihmosh në realizimin e këtyre ideve. Aspire është një lëvizje shoqërore e mundësuar nga dhe e bashkëkrijuar me ty. Ne mirëpresim mendimet e lexuesve lidhur me atë që ne po bëjmë dhe lidhur me mënyrën më të mirë për të vazhduar përpara. Mund të na kontaktoni përmes ueb faqes tonë apo në ndonjërën prej rrjetëve social.

Jeremy, me të vërtetë e çmoj që ke mar kohën për të na dhënë këtë feedback. Vërejtjet tua kanë qenë shumë të arsyeshme dhe na kanë ndihmuar që të shohim më thellë në këto ceshtje të rëndësishme.

Gjitha të mira,
John Oden
Themelues dhe CEO, Aspire Healthy Living
Shkrimtar, Invironment Magazine